Zdajemy sobie sprawę, co mamy, kiedy to tracimy

Zdajemy sobie sprawę, co mamy, kiedy to tracimy

Gwiazda nic nie znaczy, dopóki nam jej nie zabiorą. To smutne, ale tak jest, trudno jest nam docenić każdą najmniejszą rzecz i każdą obecność. Nie cenimy rzeczy codziennych, a ponieważ jesteśmy pewni, że je mamy, traktujemy je jako coś oczywistego.

Kiedy najmniej tego chcemy, czujemy się zobowiązani spojrzeć wstecz na te drzwi, które właśnie się zamknęły, mając nadzieję, że okaże się, że jest półotwarty i będzie miał czas na odzyskanie tego, co się za nim kryje. Często jednak jest już za późno i sprawia nam ból straty płakać i gorzko żałować tego, co się właśnie skończyło.



Jeśli zatrzymamy się na chwilę, aby pomyśleć, czasami nie jesteśmy w stanie rozpoznać naszych własnych zasad życie i czego naprawdę potrzebujemy i chcemy zachować.



Skupiamy nasz umysł na idei fikcyjnej trwałości, poprzez którą próbujemy usprawiedliwić nasze zaniedbanie wobec innych.

Jednak nie, nie jesteśmy stworzeni z tej samej substancji co wieczność i jeśli ktoś nie ceni naszej obecności, w końcu ofiarowujemy mu naszą nieobecność. Wszyscy przynajmniej raz zmęczyliśmy się naleganiem lub pozostaniem
dziewczyna i ptak zagubieni na niebie

Cisza jest warta więcej niż słowa dla tych, którzy wiedzą, jak jej słuchać

Problemy nie pojawiają się z dnia na dzień, ale poprzedzają je milczenie, gniew i starcia. Te zachowania są niczym innym jak dokładnym odzwierciedleniem czegoś, co tonie w nas, a to musi oddychać.



Trudno jest rozwiązać trudności, gdy patrzymy na ważne kłótnie w zimny i odległy sposób, gdy nie ma już ochoty na dyskusję, gdy wierzymy, że wszystko jest już stracone i kiedy pozwalamy miłość i zamrozić.

ponieważ osoba przygnębiona jest odizolowana

Oznacza to, że problemy nie są rozwiązywane od razu, musimy starać się słuchać wszystkiego, nawet ciszy, której poddajemy nasze pomysły i uczucia.

Dyskusja musi pozwolić dwóm osobom na konfrontację i ponowne spotkanie, ponieważ jeśli tak się nie stanie, jest bezużyteczna. Podobnie cisza musi płynąć z czasem, obcością i tajemniczością. Mają funkcję skupiania się na powolnym zajmowaniu pozycji spokój ; nie po to, aby zainteresowane strony ustąpiły, ale po to, by odłożyć na bok nonsens i odzyskać zrozumienie.



Cisza i dyskusje przybliżają nas, jeśli wiemy, jak je zrozumieć, jeśli rozpoznajemy ich istnienie, ich złość, ich wrogość i każdy fakt, który ich składa.

Podczas gdy nieporozumienia prowadzą nas do spotkania, możemy cieszyć się widokiem ludzi, którzy się wyprowadzali, teraz zbliżają się, bez konieczności pożegnania się.
człowiek jedzie na bociana

Nie mów do widzenia, jeśli to jeszcze nie koniec

Nigdy nie mów do widzenia, jeśli to jeszcze nie koniec. Nigdy nie żegnaj się w ten sposób, bo pożegnanie oznacza zniknięcie, a zniknięcie oznacza zapomnienie.

Mamy brzydkie nawyk nie przywiązywać wagi do teraźniejszości i doceniać ją, gdy jest za późno. Kiedy zadręczamy się, ponieważ pozwoliliśmy odejść znacznej części naszego życia.

Może się to zdarzyć w momencie, gdy coś się zepsuje lub jest za późno, ale jasne jest, że ból wcześniej czy później wyjdzie.

Nie zdajemy sobie sprawy z tego, co mamy, dopóki tego nie stracimy i nie zdajemy sobie sprawy z tego, co tracimy, dopóki tego nie znajdziemy. Zawsze pamiętaj, że miłość jest tworzona każdego dnia szczegółami, uwagą, zmartwieniami, a nawet złością.
Bibliografia
  • Guzmán, M. i Contreras, P. (2012). Style przywiązania w związkach małżeńskich i ich związek z satysfakcją małżeńską. Psykhe (Santiago) , dwadzieścia jeden (1), 69-82.
  • Rivera, D., Cruz, C. i Muñoz, C. (2011). Zadowolenie z randkowania w okresie dojrzewania: rola przywiązania, intymności i depresji. Terapia psychologiczna , 29 (1), 77-83.
  • Sánchez Jiménez, V., Ortega Rivera, F., Ortega Ruiz, R., & Viejo Almanzor, C. (2008). Romantyczne relacje w okresie dojrzewania: satysfakcja, konflikty i przemoc. Pisma psychologiczne (Internet) , 2 (1), 97-109.