Dzieci, które znęcają się nad rodzicami: narastające zjawisko

Dzieci, które znęcają się nad rodzicami: narastające zjawisko

Liczby rosną. Coraz częściej słyszymy o przypadkach, gdy dzieci znęcają się nad rodzicami, nie tylko werbalnie, ale także fizycznie. Rzeczywiście, to właśnie przypadki napaści fizycznej spowodowały dramatyczny wzrost skarg.

Statystyki wskazują, że takie sytuacje częściej występują w przypadku nastolatków płci męskiej, a matki są głównymi ofiarami ich zachowań.



W XX wieku największą troską o świat młodych ludzi była tak zwana „rewolucja seksualna”. Wszystko wskazuje na to, że w XXI wieku główne problemy krążą jednak wokół wysoki poziom przemocy nowych pokoleń.



emocje, uczucia i nastroje

Syndrom cesarza

„Syndrom cesarza” to termin, który psychologowie nadali zestawowi zachowań, które charakteryzują maltretowane dziecko. Wydawałoby się, że jest w nich coś, co zawsze sprawia, że ​​czują się w centrum świata. Ćwiczą coś w rodzaju władzę nad swoimi rodzicami , jakby ci drudzy byli ich niewolnikami, aw każdym razie zależnie od woli dzieci.



Przemocowe dzieci są narcyzami. Uważają, że ich pragnienia i potrzeby są bardziej warte uwagi niż potrzeby jakiegokolwiek innego śmiertelnika na ziemi.

Zwykle są uparci, a jednocześnie niezbyt wytrwali w swoich osobistych projektach. W rzeczywistości bardzo trudno jest im nakreślić ścieżkę nauki lub pracy i podążać nią do końca. Dla nich wszystko zależy od kaprys chwili : chcą czegoś i chcą tego teraz, ale nie próbują tego zdobyć, ktoś inny musi to zrobić za nich. Kiedy to dostają, prawie zawsze szybko przestają tego chcieć.

Są też dość odrętwiali. Zupełnie ich brakuje empatia : nie wiedzą, co to znaczy być na miejscu drugiego i nie mają najmniejszego zainteresowania próbą zrozumienia tego.



Zwykle nie martwią się zbytnio. Nie znaleźli jeszcze punktu odniesienia ani nie wypracowali wartości w najgłębszym tego słowa znaczeniu . Z tego powodu nawet atakowanie rodzica nie wydaje im się godnym ubolewania czynem. „Gdyby tego szukał”, powiedzą.

Dom sprawcy

W przypadku dzieci stosujących przemoc prawie zawsze istnieją w edukacji poprzednicy, którzy mają konsekwencje w gnuśności przed rodzicami.

Ogólnie, te dzieci pochodzą z rodzin, w których przebywały naprzemiennie nadopiekuńczość (rozumiane jako skrajna kontrola) i wymagające zbyt wiele. Prawdopodobnie byli surowo krytykowani za swoje zachowanie, a potem, jakby dla złagodzenia tego nadmiaru, rodzice byli dla nich zbyt pobłażliwi .

Jest to również powszechne w rodzinach o wysokim wskaźniku przemocy, w których kara fizyczna uznano to za normalną praktykę. Tak „normalne”, że dzieci uczą się go używać jako metody radzenia sobie z różnicami i konfliktami.

Mały Książę i znaczenie lisa

Są tacy, którzy klasyfikują tych młodych ludzi jako „emocjonalnych analfabetów”. Oznacza to, że nie wiedzą, jak radzić sobie z emocjami, które odczuwają, ponieważ nigdy nie otrzymali edukacji ukierunkowanej na zrozumienie siebie i umiejętność kontrolowania swoich uczuć.

Bez wątpienia, za agresywnym synem są poważne luki edukacyjne.

Zła wiadomość jest taka, że ​​wyeliminowanie tych brutalnych zachowań nie jest łatwe. Dobra wiadomość jest taka, że ​​nie jest to nawet niemożliwe. Jest to proces, który zwykle wymaga interwencja wyspecjalizowanego psychologa iw którym wszyscy członkowie rodziny muszą uczestniczyć. Wynik z pewnością będzie pozytywny dla każdego.

Zdjęcie dzięki uprzejmości C * ligeia