Wspomnienia: cegiełki naszego życia

Wspomnienia: cegiełki naszego życia

Wspomnienia są jak fale morskie, przychodzą i odchodzą; kapryśne, a czasem wrogie, przenoszą nas z powrotem do chwili przeszłość : głos, perfumy, dźwięk, chwila naznaczona smutkiem lub szczęściem. Wszyscy jesteśmy stworzeni ze wspomnień, które nas determinują i konstytuują, są naszymi korzeniami i określają, kim jesteśmy: istotami, które doświadczają, dorastają, dojrzewają i uczą się .

Podwójne oblicze wspomnień

Wspomnienia są zapisanymi w pamięci obrazami przeszłości, są kolejnymi reprodukcjami w danym momencie, którym zwykle staramy się nadać interpretację i które często wiążą się z określonym ładunkiem emocjonalnym . Te dwie koncepcje pamięć wyd emocja są tak zjednoczeni, że sam fakt poczucia szczęścia, strachu lub cierpienia prawie zawsze prowadzi do wynurzenia się wspomnienia z przeszłości: jest to reakcja emocjonalna, która pokazuje, jak wielką wagę mają wspomnienia na naszej osobowości.



Czasami jednak, tak jak powiedział Cervantes: „ Och pamięć, śmiertelny wróg mojego odpoczynku ”, Cierpimy także ze wspomnień. Może się zdarzyć, że za chwilę zbyt mocno przywiązujemy się do jakiejś konkretnej pamięci i dochodzimy do punktu, w którym odchodzimy od rzeczywistości i naszych obowiązków, np. Popadamy w depresję lub przeżywamy kryzys nerwowy. Problemem nie jest skupianie się na przeszłości i pamiętanie: to, co trapi, to nieustanne życie w przeszłości . Może to skutkować jednym strach teraźniejszości i wyzwań życia. Oczywiście, trzymanie się przeszłości daje nam poczucie wiecznego bezpieczeństwa, ale musimy zdać sobie sprawę, że nie jest to ani realistyczna, ani dojrzała sytuacja.



Pozytywne wspomnienia, aby żyć lepiej

Dobre wspomnienia są często wykorzystywane w psychologii do tworzenia powiązań ze znaczącymi osobistymi doświadczeniami z naszej przeszłości. Wszystkie wydarzenia z pozytywną energią, których doświadczyliśmy w pewnych momentach naszego istnienia, mają moc naładowania nas dobrym duchem w teraźniejszości. Tajemnicą tego faktu jest to, że pozytywne wspomnienia można wykorzystać do zwiększenia naszych zasobów w teraźniejszości.

To pokazuje nam, że często nie jesteśmy tak daleko od tego, dokąd chcemy się udać, że w naszym bagażniku doświadczenia już mamy dużą część rozwiązania. Można to wytłumaczyć na przykład badaniami tak zwanych „neuronów lustrzanych”, które oprócz wzmacniania naszej empatii i zrozumienia, pozwalają nam połączyć się z pamięcią o naszym mózg , odtwarzając ten sam stan doświadczony w pierwotnej chwili, bez względu na to, czy są to przyjemne emocje, czy nie. W ten sposób, jeśli na przykład chcemy być bardziej zdecydowani, neurony lustrzane pomogą nam przypomnieć sobie chwilę, w której działaliśmy z pewnością i łatwością, łącząc nas w ten sposób z tymi pozytywnymi uczuciami wywołanymi przez zachowanie, które teraz chcemy wzmocnić.



Możemy również nauczyć się przeżywać nasze przyjemne wspomnienia i tym samym czerpać korzyści z pozytywnych skutków ponownego zanurzenia się w sytuacji, która nas zadowoliła, podnieciła i zmotywowała. I znowu, jeśli nieustannie przywołujemy dobre wspomnienia, aby wzmocnić nasze obecne zasoby potrzebne do radzenia sobie z życiem, możemy stworzyć samowystarczalny system ochrony i dobrobytu.

Im bardziej skupiamy się na dobrych rzeczach, które przydarzyły się nam w życiu, tym bardziej ładujemy baterie energia pozytywny. Ta energia nie tylko sprawia, że ​​czujemy się dobrze, ale także zwiększa szanse na bardziej optymistyczną reakcję w obliczu negatywnych wydarzeń. To właśnie w psychologii nazywa się „elastycznością”.

Możemy zatem zakończyć stwierdzeniem, że chociaż prawdą jest, że nie możemy żyć wspomnieniami, wspomnienia pomagają nam żyć.