Rozmowa o macierzyństwie nadal stanowi tabu, które trudno przełamać, zwłaszcza gdy opinie na ten temat są sprzeczne. Mimo to izraelska socjolożka Orna Donath zdecydowała się przeprowadzić badania na ten temat i ujawniła uzyskane w niej wyniki Żałowanie macierzyństwa: analiza społeczno-polityczna esej akademicki, który wywołał skandal, gdy został opublikowany w takich krajach jak Niemcy czy Francja, gdzie macierzyństwo jest czczone i wspierane przez instytucje zapewniające dużą pomoc społeczną i ekonomiczną.
Niestety, normalne jest, że badanie mówiące o żalu z powodu bycia matką od razu spotyka się z krytyką, nie biorąc pod uwagę tego, że może to być bardzo istotna analiza. Choć ma nieco kontrowersyjny tytuł, przeżycia, które opisuje, nie są specjalnie kontrowersyjne. To nie przypadek, że wiele z tych historii zostało powszechnie zaakceptowanych i zrozumiałych. Historie matek, które wyjaśniają swoje własne doświadczenia i w których odbija się wiele innych kobiety .
W badaniu analizowano, w jaki sposób matka przeżywa całe doświadczenie macierzyństwa lub jego część w sposób negatywny, co stanowi nieoczekiwany i niepożądany wpływ jej nowej roli życiowej. Kochają się i biorą siebie
Temat macierzyństwa: opinie nie są jednomyślne
Zanim osądzisz kobietę na podstawie jej doświadczenia jako matki, powinieneś chociaż w minimalnym stopniu zainteresować się pytaniem, co ma do powiedzenia. Autentyczna chęć słuchania. Są bohaterkami swoich historii, ale nie chcą być bohaterkami ani supermatkami, po prostu kobietami, które mają własne zdanie na temat przeżyć, które przeżyły z pierwszej ręki.
Przypadki takie jak ta słynnej francuskiej aktorki Anemon która po publikacji badania oświadczyła w telewizji, że czuje się z tymi kobietami utożsamiana: że kocha swoje dzieci, ale uważa, że byłaby szczęśliwsza, gdyby zdecydowała się nie być matką.
Szczera i szczera aktorka powiedziała, że idea niezależności zawsze ją fascynowała, ale w pewnym sensie uległa presji społecznej konieczności bycia matką i dlatego zdecydowała się na dzieci, nie wiedząc tak naprawdę dlaczego.
Inne matki, które pozostały anonimowe, stwierdziły, że czasami czuły się głęboko osamotnione, myśląc, że ich decyzja nie była słuszna, po zobaczeniu realiów sytuacji. macierzyństwo . Pomimo tego matki biorące udział w badaniu najczęściej podkreślały różnicę między dziećmi a doświadczeniem macierzyństwa . Tak naprawdę większość z nich podkreślała swoją miłość do swoich dzieci i nienawiść do doświadczenia ich wychowywania.
Kobiety mówiły o samotności i intensywnym stresie wynikającym z niedopasowania roli kobiety-matki i kobiety-pracownicy, ale ujawniały też bardziej intymne szczegóły, takie jak poczucie utraty części wolności, różnica w cieszeniu się życiem seksualnym przed i po porodzie oraz poczucie, że są obcokrajowcami we własnym życiu.
Matki określają także, że gdyby nie miały dzieci, odczuwałyby pustkę i poczucie wstydu społecznego, ale tylko dlatego, że nie wiedziały tego, co wiedzą teraz, gdy zostały matkami.
W ich opowieściach można dopatrzeć się poczucia niechęci i nieufności wobec pewnych grup społecznych już od jednej po części macierzyństwo jest narzucane niemalże jako obowiązek, ale jednak matki nie pomagają im w pracy i stają się swoistym niewolnikiem tego, co uważane jest za najpiękniejsze przeżycie w życiu kobiety.
Możliwe przyczyny tego rozczarowania
Z pewnością tego typu doświadczenia istniały od zarania dziejów, ale dopiero teraz zaczęto nadawać im znaczenie . Potrzeba posiadania potomstwa, presja zegara biologicznego, stale rosnące obowiązki społeczne i moralne dotyczące kobiecej seksualności oraz wysokie oczekiwania, jakie się z tym wiążą, są źródłem frustracji wielu kobiet, które z własnej decyzji lub poddając się pod presją, ostatecznie zostały matkami.
Mimo to obecnie stajemy przed nową rzeczywistością: wejściem kobiet w życie zawodowe, które najbardziej celebruje i broni, odroczeniem decyzji o prokreacji, a także denaturalizacją procesu w mediach cyfrowych.
Fit Moms: najnowszym trendem na Instagramie jest pochwalenie się ciążą i idealną sylwetką
Jeśli wcześniej macierzyństwo było ubóstwiane niemalże jako akt mistyczny, teraz idea ta powraca wraz z innymi koncepcjami, takimi jak supermama zaangażowana do granic możliwości, ale wciąż zdolna do odzyskania swojej fizycznej formy w mgnieniu oka i prowadzenia takiego samego życia, jakie prowadziła, kiedy jeszcze nie była
Ciągle widzimy kobiety w showbiznesie Instagrama w magazynach lub na portalach społecznościowych idylliczny proces ciąży, porodu, karmienia piersią i rekonwalescencji poporodowej. Problem nie polega na tym, że kobiety nie muszą w trakcie procesu okazywać szczęścia, ale na tym, że jest to jedynie proces pozbawiony trudności i wymagań .
Nagle wiele kobiet zostaje zafascynowanych obrazem brzemiennej władzy, nie zdając sobie jednak sprawy, że ich możliwości ekonomiczne i sieć pomocy nawet w najmniejszym stopniu nie przypominają obrazu, który czczą.
Przestań oddawać cześć, aby naprawdę pomóc
Obecnie istnieje wiele ruchów społecznych, które bronią prawdziwego pojednania w rodzinie i wyboru wolnego macierzyństwa ale także znacznie bardziej chronione i akceptowane społecznie. Każda kobieta ma swoją historię i swoje osobiste cechy psychologiczne, których efektem jest subiektywne i niepowtarzalne doświadczenie macierzyństwa.
Niektórzy mogą tego żałować, mimo że kochają swoje dzieci; inne nie żałują i czują się najszczęśliwszą kobietą na świecie; jeszcze inni, jak w większości przypadków, żywią sprzeczne uczucia; w końcu są tacy, którzy mogą
W każdym razie każdy powinien czuć się wspierany i wspierany społeczeństwa, które rzeczywiście obejmuje model społeczny i pracy sprzyjający doświadczaniu satysfakcjonującego macierzyństwa.
Wyczerpana kobieta raczej nie będzie w stanie unieść ciężaru długotrwałego macierzyństwa; bez dzielenia się prace domowe i wsparcie instytucjonalne obecne pokolenie matek potrzebuje wsparcia, aby móc przejść do modelu macierzyństwa, który nie jest tak wyidealizowany ale o wiele bardziej szanowany i wspierany.
