Układ limbiczny: co to jest i jak działa?

Mózg jest najbardziej fascynującą strukturą w naszym ciele . Do tego stopnia, że ​​pomimo tego, że jest jedną z najlepiej zbadanych części ciała, wiele pozostaje do odkrycia w zakresie jej funkcjonowania. Mimo to wiemy, że w jego obrębie funkcjonują różne systemy wyspecjalizowane w różnych mechanizmach. Jednym z najważniejszych układów jest słynny układ limbiczny.

Po raz pierwszy mowa o układzie limbicznym, nawet jeśli w mniej pojęciowy i bardziej prymitywny sposób w porównaniu z tym, co znamy dzisiaj, stało się tak dlatego, że Paweł Broca nadał nazwę obszarowi położonemu w pobliżu szyszynki lub w rąbku lub na granicy obszaru dużego płata limbicznego. Stąd jego nazwa, gdyż znajduje się w otchłani lub na granicy innych znanych już wówczas konstrukcji.

Jednakże układ limbiczny, jaki znamy obecnie, został opracowany przez fizjologów MacLeana w 1949 . Rozszerzył pierwotną koncepcję tego systemu zapoczątkowaną przez Papeza w 1939 roku i nadał mu obecną nazwę. MacLean zdecydował się rozszerzyć liczbę struktur, z których się składa, ponieważ uważał, że w naszej ewolucji kora mózgowa

Z tego powodu układ limbiczny nazywany jest mózgiem emocjonalnym . Czy jednak określenie to jest rzeczywiście poprawne? Jakie są obecne elementy układu limbicznego? Czy jego funkcjonowanie jest rzeczywiście aż tak istotne? Kontynuując czytanie, znajdziesz odpowiedzi na te pytania!

Układ limbiczny składa się z wielu połączonych ze sobą struktur mózgowych. To sprawia, że ​​bardzo skomplikowane jest dokładne określenie, z jakich struktur się składa i konkretnej pracy każdej z nich. Chociaż przeprowadzone badania sugerują, że przy większym wsparciu badaczy Struktury tworzące układ limbiczny i ich funkcje są następujące :

Podwzgórze

Znajduje się u podstawy mózgu, poniżej wzgórze . Z fizycznego punktu widzenia znajduje się w obu częściach brzusznej części trzeciej komory lub inaczej nazywany jest w kierunku środka i wewnątrz naszego mózgu . Jest to niewielka struktura mózgu, jednak składa się z wielu jąder i włókien, które są niezbędne do naszego przetrwania, ponieważ odpowiadają za autonomiczny układ nerwowy i układ hormonalny. Ponadto organizuje najważniejsze zachowania związane z przetrwaniem gatunku: walkę, żerowanie, ucieczkę i rozmnażanie .

Jedną z najważniejszych struktur podwzgórza, jeśli chodzi o funkcjonowanie układu limbicznego, są ciała sutkowe . Ciała sutkowe są obfitością dna mózgu w skrajnej tylnej części podwzgórza. Zawierają kilka ważnych jąder podwzgórza i są odpowiedzialne za odbieranie impulsów wytwarzanych przez ciało migdałowate i hipokamp oraz przekierowywanie tych impulsów w stronę wzgórza. Dzięki temu stają się ważnym kanałem odbioru i przesyłania informacji.

Hipokamp

Jest to struktura przodomózgowia zlokalizowana w płacie skroniowym, która ma charakterystyczny kształt konika morskiego . Jest to jeden z najbardziej przodków obszarów ludzkiego mózgu i z tego powodu jest główną strukturą powiązaną z podwzgórzem w regulacji podstawowych procesów niezbędnych do naszego przetrwania.

Hipokamp jest tak ważny, że bez niego nie moglibyśmy mieć tożsamości, gdyż jest to istotny obszar dla funkcjonowania naszej pamięci . W szczególności pamięć zdalna taki, który daje nam wspomnienia wszystkiego, co wydarzyło się w przeszłości i dlatego konfiguruje naszą osobowość wzorowaną na doświadczeniach. Hipokamp jest również bardzo ważną strukturą w procesach uczenia się.

Jeśli chodzi o układ limbiczny, hipokamp odpowiada głównie za pamięć emocjonalną. Oznacza to, że każde wydarzenie, którego doświadczyliśmy, doświadczyliśmy i doświadczyliśmy, jest filtrowane przez hipokamp

Migdał

L’ migdał Ciało migdałowate znajduje się w komorze bocznej płata skroniowego, praktycznie wewnątrz płata czołowego skroniowego. Oznacza to, że jest to część tak zwanego głębokiego mózgu, w którym dominują podstawowe emocje lub instynkt przetrwania. Składa się z trzech głównych jąder: jąder podstawno-bocznych, jąder centralnych i jąder korowo-przyśrodkowych.

Jego główną funkcją jest integracja emocji z odpowiednimi wzorcami reakcji na poziomie fizjologicznym i behawioralnym . Jego połączenia nie tylko tworzą rzeczywistość emocjonalną, ale dzięki bliskiemu połączeniu z płatem czołowym pozwalają na hamowanie zachowań poprzez udział w dobrze znanym napadzie emocjonalnym, czyli porwaniu Amiygdali.

W układzie limbicznym ciało migdałowate nie tylko zarządza naszymi emocjami, ale jest również powiązane z hipokampem generującym wspomnienia emocjonalne. Jednak to nie wszystko razem, podwzgórze nasyca nasze podstawowe procesy kolorem emocjonalnym, łącząc lęk lub negatywne emocje z odżywianiem, snem i zachowaniami seksualnymi.

Fornice lub Frigono

Jest to łukowata wiązka włókien nerwowych, która łączy hipokamp z innymi obszarami mózgu. Dzieje się tak za sprawą sklepienia

Kora limbiczna

Kora limbiczna zlokalizowana jest w środkowym płacie skroniowym mózgu. Jest ściśle powiązana z pamięcią, a konkretnie z utrwalaniem i odzyskiwaniem deklarowanych wspomnień: epizodycznych i semantycznych . Podobnie jak Fornice, jest to również droga połączenia informacji między różnymi strukturami mózgu.

Inne struktury związane z układem limbicznym

Jak powiedzieliśmy wcześniej, nie wszyscy neurolodzy i neuropsycholodzy są zgodni co do składu układu limbicznego, tak musi być

Kora obręczy: stanowi ścieżkę rozpoczynającą się od wzgórza do hipokampa i jest powiązana z pamięcią węchową i pamięcią bólu. Obszar przegrody: uczestniczy w hamowaniu układu limbicznego oraz w stanie alarmu, gdy wymaga tego selektywna uwaga. Co więcej, wydaje się, że interweniuje, łącząc pamięć, motywację, emocje i stan czujności poprzez modulowanie odczuwania przyjemności i zewnętrznych stanów aktywacji. Brzuchowy obszar nakrywkowy: uważany za jeden z ośrodków wzmocnienia par Excellence, interweniując w ten sposób w regulacji przyjemności i uzależnień. Kora przedczołowa: jest to racjonalna część mózgu w pełnym tego słowa znaczeniu i to, co odróżnia nas od zwierząt. Jego funkcjonowanie w stosunku do układu limbicznego polega na wyciszaniu lub blokowaniu pochodzących z niego impulsów emocjonalnych. Odpowiada za kontrolowanie naszych impulsów, a jego rozwój należy do tych, które kończą się później w procesie formowania się mózgu.

Czy słuszne jest mówienie o układzie limbicznym jako o mózgu emocjonalnym?

Dla wielu autorów jest to termin zdecydowanie poprawny, biorąc pod uwagę, że główną funkcją układu limbicznego jest, jak widzieliśmy, regulacja emocjonalna . W rzeczywistości, historycznie rzecz biorąc, główna funkcja przypisana temu systemowi obejmowała jedynie zarządzanie emocjami.

Obecnie jednak uważa się, że wizja tego układu jedynie jako mózgu emocjonalnego jest bardzo redukcyjna. Dzieje się tak, ponieważ, jak widzieliśmy, istnieje

Obecnie również tak się uważa

Czy układ limbiczny jest naprawdę tak ważny dla naszego przetrwania?

Jak widzieliśmy, jest to system, który zajmuje się wieloma funkcjami, w tym tymi niezbędnymi do przeżycia, szczególnie w odniesieniu do podwzgórza. Bez tego nie moglibyśmy doświadczyć demonstracji tego, co kłamie

Alzheimera: rozwija się w wyniku degeneracji różnych struktur mózgu, zwłaszcza hipokampa, powodując w tym przypadku postępującą utratę pamięci. Syndromy w Kluver-Bucy:choroba atakująca obustronnie ciało migdałowate i płaty skroniowe. Wśród różnych objawów powoduje agnozję lub brak rozpoznawania wzrokowego, hiperseksualność, hiperfagię. Amnezja: głównie następczo, jeśli wpływa na hipokamp. Alesyci: nieumiejętność wyrażania i rozpoznawania swoich emocji wyd

Te i wiele innych zmian informują nas o znaczeniu układu limbicznego w różnych aspektach naszego życia zachowanie począwszy od pamięci aż po podstawowe funkcje, takie jak poczucie głodu. Dlatego jest to struktura, której funkcjonowanie należy do najważniejszych w mózgu.

Odniesienia bibliograficzne:

Carlson N. Fizjologia behawioralna Piccin-Nuova Libraria Padwa 2014

Rosenweig M.; Breedlove S.; Watsona N. Psychologia biologiczna. Wprowadzenie do neuronauki poznawczej i klinicznej behawioralnej CEA Mediolan 2009