Laozi to chińskie słowo oznaczające starszego mistrza . Jest to także imię filozofa i myśliciela, który prawdopodobnie żył około VI wieku p.n.e. i do kogo jest pisane Daodejing Księga życia i cnót. Jednak postać ta nadal jest owiana tajemnicą do tego stopnia, że wielu wątpi, czy naprawdę istniał.
Pewne jest jednak to, że jego rzekome dziedzictwo intelektualne przetrwało do dnia dzisiejszego . To, czy jest to dzieło jednego człowieka, czy kilku, być może nie ma większego znaczenia. Liczy się to, że udało jej się ukształtować nauki, które nadal są nam przekazywane, tysiące lat później.
Dobre słowa są przydatne w negocjacjach, ale aby stać się naprawdę wielkim, potrzebne są dobre uczynki.
-Laozi-
Laozi pozostawił nam ogromne dziedzictwo mądrości. Jego myślenie odzwierciedla różne podstawowe zasady kultury Wschodu. To hymn na cześć roztropności, prostoty i pogody ducha. Wywyższa wartości inteligencji i umiaru. Dziś chcemy zaoferować Ci pięć jego wspaniałych aforyzmów, które, mamy nadzieję, pomogą Ci się zastanowić.
1. Szczęście w oczach Laoziego
Laozi dużo myślał o szczęście . Ideą tego orientalnego filozofa na wiele wieków przed nadejściem konsumpcjonizmu było to, że konieczne jest oddzielenie szczęścia od majątku. Jedno z jego nieśmiertelnych zdań, w których porusza ten temat, brzmi: Kto nie jest zadowolony z małej ilości rzeczy, nie będzie zadowolony z dużej ilości.
Ta refleksja zachęca nas do umieszczenia szczęścia w ramach, w których nie zależy ono od tego, co posiadamy. W ten sposób posiadanie niewiele nie jest równoznaczne z nieszczęściem. Tak jak posiadanie dużo nie oznacza bycia szczęśliwym. Dobre samopoczucie osiąga się wychodząc od rzeczywistości, która nie ma nic wspólnego z posiadaniem. Szczęście i nieszczęście są w nas, a nie w tym, co nas otacza.
2. O sztywności i elastyczności
Wiele osób jest przekonanych, że stanowczość i wertykalność to wielkie zalety. Perspektywa ta nie znajduje jednak odpowiednika w logice życia. Gdzie jest życie, tam jest zmiana. I gdzie to jest zmiana koniecznie musi nastąpić adaptacja. Życie nie prosi nas, abyśmy pozostali nieruchomi jak stalowy pręt, ale płynęli jak strumień.
Laozi pozostawił nam wspaniałą refleksję na ten temat: Człowiek w życiu jest miękki i stale się rozwija. Kiedy umiera, staje się sztywny i niezmienny. Rośliny na słońcu są elastyczne i sprężyste. Ale kiedy umierają, są suche i pomarszczone. Dlatego wszystko, co miękkie i elastyczne, kojarzy się z życiem, a to, co niezmienne, zbliża się do śmierci .
3. Kochaj i bądź kochany
Na długo przed pojawieniem się i rozpowszechnieniem doktryn humanistycznych Laozi przedstawił nam wizję miłości jako energii. Filozof podkreśla różnicę między kochaniem a byciem kochanym w jednym ze swoich najsłynniejszych aforyzmów: Bycie głęboko kochanym daje nam siłę; Głęboka miłość do kogoś dodaje nam odwagi .
Istnieje subtelna, ale fundamentalna różnica pomiędzy siłą a odwagą. Siłę można zdefiniować jako fizyczną lub subiektywną zdolność do zrobienia czegoś. Odwaga natomiast odnosi się do decyzji i woli jej wykonania. Siła to móc. Odwaga, by chcieć to zrobić. Różnica emocjonalna między tymi dwoma koncepcjami jest ogromna. Chociaż wola prowadzi do władzy, nie zawsze dzieje się odwrotnie.
4. Pragnienie i frustracja
Kultura Wschodu jest bardzo ostrożna w odrzucaniu pragnień. W rzeczywistości jest uważany za źródło niezliczonych cierpień. Ich filozofia jest bardziej zorientowana na umiejętność rezygnacji z tego, co się ma, niż na umiejętność poszukiwania tego, czego się chce. Wierny tej myśli Laozi zastanawiał się w ten sposób:
Ci, którzy nie chcą, nie doświadczają frustracji. A ci, którzy nie czują frustracji, nie złoszczą się. Dlatego prawdziwy mędrzec spokojnie czeka, aż wszystko się wydarzy, bez żadnego pragnienia. Tylko w ten sposób może zapanować pokój, a świat będzie mógł podążać swoim naturalnym biegiem.
W naszej zachodniej kulturze myśl ta może wydawać się niemal absurdalna. Żyjemy w społeczeństwie, w którym ambicja postrzegana jest jako źródło wzrostu i postępu. A jednak rzeczywistość naszych czasów pokazała nam, że pożądanie może być także studnią bez dna, która niestety nigdy nas nie zadowala.
5. Walka czy odwrót?
Wschód jest kolebką sztuki walki . Jednak paradoksalnie większość tych sztuk ma za najwyższą zasadę próbę uniknięcia walki. Tak naprawdę największą lekcją wojny jest konieczność ciężkiej pracy, aby jej uniknąć. To właśnie twierdzi filozof, stwierdzając: Książka stratega mówi: Nie prowokuj walki, zaakceptuj ją. Lepiej cofnąć się o metr, niż posunąć się o cal .
Myśl Laoziego jest z pewnością wielkim darem i źródłem mądrości. Nie tylko oferuje nam przewodnik, jak nauczyć się sztuki dobrego życia, ale posługuje się językiem poezji, aby przekazać swoje nauki. Z pewnością możemy się wiele nauczyć od tej tajemniczej, milenijnej postaci, która dziś wydaje się bardziej żywa i aktualna niż kiedykolwiek.
