Dzięki nowym pomysłom w edukacji opartym na wyjaśniamy, jak powiedzieć „nie” w pozytywny sposób .
Nie, na które zasługują nasze dzieci, gdy uważamy, że musimy przeciwstawić się niektórym ich pragnieniom należy to uzasadnić w oparciu o mocne powody. Z drugiej strony, istnieją stopnie pośrednie pomiędzy nie i tak. Możemy na przykład zaproponować, aby robili, co chcą, w innym czasie, gdy okoliczności będą bardziej sprzyjające. Możemy również zaoferować im alternatywy, które uważamy za odpowiednie i które mogą im się spodobać.
Podstawową kwestią jest pomoc naszym dzieciom, aby krok po kroku mogły się samoregulować i zachowywać według określonych zasad. nauka mówienia „nie” w pozytywny sposób może być podróżą równie przyjemną, jak i długą .
Każdy
Ciekawość naszych dzieci wywołuje w nas niepokój
Dzieci są z natury ciekawe. Złą rzeczą jest to, że część tej ciekawości wydaje się zanikać, gdy dorosną.
Z drugiej strony bardzo trudno jest znaleźć równowagę pomiędzy pozwalaniem dzieciom na odkrywanie świata i dawaniem władzy ich ciekawości, a jednocześnie powstrzymywaniem strachu, że coś może im się stać. . Jeśli jesteśmy bardzo zdenerwowani i pozwalamy, aby zdominował nas niepokój, prawdopodobne jest, że powiedzenie „nie” będzie naszym jedynym ratunkiem i jedyne, co zrobimy, to krzykniemy: nie rób tego… nie idź tam… nie dotykaj tego… W ten sposób nie powiemy „nie” w pozytywny sposób.
Możemy próbować się zmusić, ale nawet przy tym wysiłku kumulujemy niepokój. Niepokój, od którego często uwalniamy się, krzycząc: odwołując się do tego „nie”! co przeraża i dezorientuje nasze maluchy. Zadadzą sobie pytanie: dlaczego na mnie krzyczysz, skoro najpierw poprosiłem cię o pozwolenie, a ty mi je dałeś?
Najlepiej jest towarzyszyć naszemu ludowi dzieci . Dokonaj realistycznej oceny tego, co stanowi realne niebezpieczeństwo: nic się nie stanie, jeśli spadną na trawę, zupełnie inaczej jest, jeśli stanie się to podczas schodzenia po schodach. Podążajmy za nimi, ale z pewnej odległości. Stopniowo zwiększajmy swobodę, jaką im dajemy i ufajmy ich zdolności rozeznania w miarę dorastania.
Kiedy dajemy komuś szansę
Powiedz nie mniej i wyjaśnij, dlaczego nie więcej
W wielu przypadkach powiedzenie „nie” nie jest najlepszym wyborem . Jeśli nie chcemy, żeby nasze dzieci czegoś dotykały, możemy powiedzieć: To rani. To jest brudne. To jest moje, od twojego ojca lub brata. Możemy również wyjaśnić funkcję rzeczy: Krzesła służą do siedzenia lub
Nawyki i zasady Pomagają również powiedzieć nie mniej na przykład: Czas na kąpiel, a potem idź spać, bo jutro musisz iść do szkoły. Czas wracać do domu, bo robi się późno i muszę przygotować obiad. Po skończonym obiedzie możesz zjeść deser, który lubisz, ponieważ twoje ciało otrzyma pokarm, który go wzmocni.
I tak dalej... moglibyśmy podać wiele innych przykładów, które pozwoliłyby nam pomóc naszym dzieciom w nabyciu osądu i zdolności rozeznania. Dobrze jest też wyjaśnić im konsekwencje tego, co robią, na przykład: Jeśli uderzysz brata lub znajomych, to nie będą już chcieli się z tobą bawić o Nauka pomoże Ci zdać egzamin o W schludnym i zaaranżowanym pokoju łatwiej będzie znaleźć to, czego szukasz.
I
Alternatywy: sposób powiedzenia „nie” w pozytywny sposób
Chociaż „nie” jest mocnym i wyraźnym zaprzeczeniem, alternatywy to opcje, które pomagają naszym dzieciom w podejmowaniu decyzji . Czasami sprawią, że stracimy panowanie nad sobą, ale mimo to jesteśmy dorośli i zawsze mamy ostatnie słowo, aby zmusić nasze dzieci rosnąć . To normalne, że czasami mamy już dość przekonywania ich, że swoją energią mogą wyczerpać naszą cierpliwość, ale przy innym podejściu, mimo że wiele nas to kosztuje, będziemy mogli im pomóc więcej.
Bardzo pomocne jest zapewnienie im alternatyw, takich jak: Nóż jest bardzo ostry, ale możesz pomóc mi ubrać sałatkę lub Pada deszcz i jest zimno, aby wyjść, ale możemy pobawić się w gotowanie lub ułożyć puzzle w domu. Możesz grać przez kolejne 5 minut, a kiedy wrócimy do domu, opowiem ci historię. Zaoferowanie im opcji może zachęcić je do pójścia spać, na przykład „Czas spać, ale możesz zabrać ze sobą do łóżka wszystko, co chcesz, miękką zabawkę, lalkę, książkę itp.”.
Musieć
Kiedy jesteśmy zmuszeni powiedzieć „nie”.
Postawmy się na ich poziomie, porozmawiajmy stanowczym głosem, ale bez krzyk i nazywajcie ich po imieniu, kiedy się do nich zwracamy . Nie ma powodu, aby zachowywać się niegrzecznie lub wulgarnie, obrażać lub mówić rzeczy, których moglibyśmy żałować. Zmieńmy nasze oświadczenie. Na przykład jestem zły, ponieważ to złamałeś lub zrobiłeś to. NIE podobało mi się to, co zrobiłeś.
Rozmawiamy o działaniach i nie mówimy dziecku, że definiuje go to, co zrobiło w danym momencie.
To, co robimy, to tylko kropla w oceanie, ale gdybyśmy tego nie zrobili, ocean miałby o jedną kroplę mniej. -Matka Teresa z Kalkuty-
Szukanie alternatywnych sposobów narzucania ograniczeń naszym dzieciom bez ciągłego mówienia „nie” lub odrzucania wszystkiego czyni z nas bogów inteligentny ponieważ jesteśmy mądrzy, gdy mówimy „nie” w pozytywny sposób. Oznacza to odnowienie modeli edukacyjnych opartych na rozsądku i zdrowym rozsądku.
To nowe podejście prawdopodobnie będzie wymagało od nas wysiłku i na początku możemy się zmęczyć, ale
